hqdefault jpg
(13.02 KB, 480x360)
- özür dilerim. size bir şey sorabilir miyim?
-buyrun.
- hayat neden bu kadar zalim? insanlar, insanlar neden bu kadar zalim? yaşamak neden bu kadar zor ve bu kadar güzel ve vazgeçilmez. peki insanların birbirlerini anlamamak için bu büyük çabası neden? karım. karım bana çok kızıyor; ona istediği gibi bi hayat sunamadığım için, istediği gibi bi adam olamadığım için. çocuklarım, çocuklarım da bana çok kızıyor. onlara bilgisayar, elbise, ayakkabı, araba alamadığım için. patronum, patronum sürekli alaycı bakışlarla beni izleyerek ne kadar işe yaramaz bi adam olduğumu günün her saatinde bana hatırlatıyor. o da bana çok kızıyor çünkü ona çok para kazandıramadığım için. dostlarım, arkadaşlarım, akrabalarım beni adam yerine bile koymuyorlar onlar da bana kızıyor, onların istediği gibi bi adam olmadığım için, onları yemeğe götürmediğim için, onlara borç veremediğim için, onlara ayak bağı olduğum için, onların eğlendiğin gibi eğlenemediğim için. devlet, devlette bana kızıyor. daha çok vergi veremediğim için, arada bi -noluyo- diye sorduğum için, yanlış partiye oy verdiğim için.
biliyor musun, her tarafım kanıyor acılar içindeyim çürüyorum. onların istediği gibi bi adam olmak istiyorum ama beceremiyorum. dostlarıma, akrabalarıma, patronuma, karıma, çocuklarıma - üzgünüm- diyorum -sizin istediğiniz gibi bi adam olamadığım için özür dilerim- diyorum. duymuyolar. acılarımı, kederlerimi, sıkıntılarımı anlatıyorum dinlemiyolar. ben, ben -bana yardım edin- diyorum kaçıyolar. -gelin biraz konuşalım- diyorum masayı terk ediyolar. -ölüyorum- ben diyorum -ne zaman ölüceksin?- diye soruyolar. lütfen bana söyler misin ne oldu, bize ne oldu? eskiden böyle değildi. şimdi ne oldu? neden insanların artık bi takım duyguları ve düşünceleri prim vericek zamanları yok? neden bu kadar hızla koşuyorlar? neden bi an bile olsa durup hayatın, insanın, evrenin anlamı üzerine düşünmüyolar? ben acılarımı, sıkıntılarımı, kederlerimi onlara anlatırken neden beni dinlemiyolar? benim bütün bu düşlerim, arzularım, hayata dair imdat çığlığım onlara neden sahte geliyor, sahici gelmiyo, samimi gelmiyo, neden, neden, neden söyle bana, neden? nolur bana yardım et. yardım et bana. lütfen, lütfen. neden beni bu halimle kabul edip aralarına almıyolar. neden beni sevmeleri için sürekli inanmadığım halde onların ilgisini çekip, onlarla konuşmak zorundayım he neden egom olmak zorunda, neden onların arasında bencil olmak durumundayım, neden var olabilmek için rekabet etmek zorundayım he? lütfen, lütfen bana yardım et. bana hayatta yaşamanın sırrını söyle. bak biliyosan eğer bana o yolu göster lütfen. çünkü ben artık yalnız yaşamak istemiyorum. bana hayatta yaşayabilmem için güç ver. neden ben hayatta yaşamayı beceremiyorum? lütfen bana yardım et, lütfen, lütfen.
özür dilerim. ben özür dilerim. beni bağışlayın. kendi derdimle sizi üzdüm. özür dilerim, özür dilerim.